8. Czy dzieci w jednej grupie powinny się znać, czy lepiej, żeby były dla siebie obce?
Najważniejsze jest odpowiednie dobranie dzieci pod względem wieku, poziomu rozwoju i potrzeb. To, czy dzieci znają się wcześniej, ma mniejsze znaczenie. Zarówno grupy złożone ze znajomych, jak i z nieznających się dzieci mogą bardzo dobrze funkcjonować, jeśli są właściwie prowadzone.
9. Czy dziecko, które ma trudność z wejściem do zabawy albo rozpoczęciem rozmowy, może się tego nauczyć na TUS-ach?
Tak. To jedna z umiejętności, którą bardzo często ćwiczy się podczas zajęć. Dzieci uczą się konkretnych sposobów rozpoczęcia rozmowy, zaproszenia do wspólnej zabawy czy dołączenia do grupy. Następnie wielokrotnie ćwiczą te sytuacje podczas scenek i zabaw.
10. Jaką rolę w całym procesie TUS-ów ma rodzic?
Rodzic jest bardzo ważnym elementem całego procesu. To właśnie codzienne sytuacje w domu dają dziecku możliwość utrwalania nowych umiejętności. Współpraca między prowadzącym a rodzicem znacząco zwiększa skuteczność treningu.
11. Czy rodzic dostaje po zajęciach wskazówki, jak ćwiczyć z dzieckiem podobne sytuacje w domu?
Rodzic powinien otrzymywać krótką informację o tym, nad czym grupa pracowała, oraz praktyczne wskazówki lub pomysły na proste ćwiczenia, które można wykorzystać podczas codziennych sytuacji.
12. Po jakim czasie rodzic może zauważyć pierwsze zmiany u dziecka?
To zależy od dziecka i rodzaju trudności. U niektórych pierwsze zmiany widać już po kilku spotkaniach, u innych potrzeba kilku miesięcy regularnych zajęć. Najważniejsza jest systematyczność oraz możliwość ćwiczenia nowych umiejętności również poza zajęciami.
13. Jak przygotować dziecko do pierwszych zajęć?
Najlepiej spokojnie opowiedzieć, że będą to spotkania z innymi dziećmi, podczas których będzie dużo zabawy, rozmów i wspólnych ćwiczeń. Nie warto mówić dziecku, że „idzie się naprawić” albo że „ma problem”. Lepiej podkreślić, że będzie miało okazję nauczyć się nowych umiejętności i poznać innych.
14. Co powiedziałaby Pani rodzicowi, który zastanawia się, czy TUS-y są naprawdę potrzebne jego dziecku?
Powiedziałabym, że umiejętności społeczne, podobnie jak czytanie, jazda na rowerze czy pływanie można rozwijać i doskonalić. Nie każde dziecko uczy się ich w tym samym tempie i w taki sam sposób. Jeśli widzimy, że dziecku trudno odnaleźć się w relacjach z rówieśnikami, warto dać mu możliwość ćwiczenia tych umiejętności w bezpiecznym i wspierającym środowisku.
